GENTILLE :-)

ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง มีเตียงใหญ่ๆ ฟูกนิ่มๆ อยู่ริมห้อง

ผ้าปูที่นอนสีชมพูอ่อน มีกลิ่นหอมอ่อนๆ จากหมอนที่ฉันหนุนอยู่ตอนนี้

มีโต๊ะเครื่องแป้งสีขาวสะอาดตาอยู่ที่ปลายเตียง

มีแจกันดอกไม้ตกแ่ต่งอย่างสวยงาม

ลมโชยพัดอ่อน ..ผ้าม่านสีชมพูเข้มสะบัดพลิ้ว

ฉันมองเห็นดอกไม้สีม่วงแซมขาวดอกเล็กกระจุ๋มกระจิ๋มอยู่นอกระเีบียง..

 

ฉันลืมตาขึ้น ในห้องสีขาวหม่นที่คุ้นตา

แสงแดดอ่อน ลอดผ่านผ้าม่านสีฟ้าที่ตอนนี้ออกจะเป็นสีเทาด้วยอายุการใช้งานร่วมสิบปี

เหลือบมองชั้นวางหนังสือสีโอรส มองชั้นวางของ เงยหน้ามองตุ๊กตาที่ตั้งเรียงรายอยู่บนหัวเตียง

มองรูปนับสิบรูปที่ติดอยู่ที่ประตู มองวิทยุสีำน้ำตาลเข้ม มองผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม หมอนข้าง

มองทุกอย่างที่คุ้นตา

แล้วค่อยๆ หลับตาลงอีกครั้ง เพื่อหนีความคุ้นเคยและซ้ำซากนี้ ..

.... นึกถึงห้องเล็กๆ ห้องนั้นที่ฉันฝันถึง

 

ฉันจมลงสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง

ฉันได้กลับมาในห้องเล็กๆ นี้ตามที่ฉันต้องการ

บรรยากาศของมันช่างสมกับที่เป็นความฝันเสียจริง

ฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่ที่นี่ ทุกอย่างดูสดชื่น สะอาดตา และหรูหรา

มันช่างแตกต่างกับห้องนอนในความเป็นจริงของฉัน

ฉันพึงพอใจมาก แม้จะสามารถเป็นเจ้าของห้องนี้ได้เพียงแค่ในความฝัน ฉันเดินไปรอบๆ ห้อง ..

สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ภายในห้องจนเต็มปอด

มันเป็นกลิ่นที่สะอาด ไร้ไรฝุ่น และกลิ่นอับ  ..ฉันยิ้มอย่างพึงพอใจเพียงลำพัง

 

บรรยากาศแบบนี้ ถ้าได้อ่านหนังสือนิยายเล่มโปรดก็คงดี

ฉันมองหาชั้นวางหนังสือที่เคยคุ้นตา .. ไม่สิ ที่นี่คือความฝัน มันจะมีชั้นหนังสือนั่นอยู่ได้ยังไง

ฉันตัดความคิดที่จะอ่านนิยายออกไป

ไม่เป็นไร บรรยากาศแบบนี้มันน่าจะเปิดเพลงเบาๆ คลอต่างหาก

ฉันมองหาวิทยุสีน้ำตาลเครื่องโปรดของฉัน ..

ไม่น่ะ ที่นี่คือความฝันวิทยุตัวเก่านั่นมันอยู่ที่ห้องนอนเก่าๆ ของฉันหรอกน่ะ

ช่างมันเถอะ ..

ขอแค่ให้ได้อยู่ห้องนี้ ฉันก็มีความสุข และไม่จำเป็นต้องมีอะไรเพิ่มเติมไปกว่านี้แล้ว

แต่ถ้าชวนเพื่อนๆ มาที่นี่ได้ก็คงดีนะ ..

ฉันรู้สึกคิดถึงพวกเขาจัง ที่ประตูของห้องนี้ไม่มีรูปพวกเขาติดอยู่เลย

 

ในขณะที่ฉันอยู่ในห้องแห่งความฝัน ห้องที่ฉันเชื่อว่ามันสามารถสร้างความสุข

มอบความแตกต่าง และความรู้สึกที่แปลกใหม่ให้กับฉันได้ ..

ฉันกลับมองหาตุ๊กตาที่พ่อกับแม่ซื้อให้ตอนเด็กๆ

มองหาของขวัญวันเกิดจากเพื่อนๆ ที่วางอยู่บนหัวเตียง

ฉันมองหาสิ่งเิดิมๆ ที่ห้องนอนแห่งความเป็นจริงของฉัน

ในตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า .. ห้องที่จะสามารถมอบความสุขให้กับฉันได้ คือที่ไหน

ความสุขไม่ได้เกิดขึ้นจากห้องสวยๆ เครื่องเรือนแพงๆ หรือผ้าปูที่นอนสีหวาน

ความสุขของฉัน เกิดจากการได้อยู่ในห้องเดิมๆ ของเดิมๆ

ที่เต็มไปด้วยความทรงจำและคุณค่าทางจิตใจ ต่างหาก

..ตอนนี้ฉันคิดถึงและต้องการจะกลับไป

 

ฉันลืมตาขึ้น ในห้องสีขาวหม่นที่คุ้นตา

แสงแดดจ้า ลอดผ่านผ้าม่านสีฟ้าที่ตอนนี้ออกจะเป็นสีเทาด้วยอายุการใช้งานร่วมสิบปี

ฉันเหลือบมองชั้นวางหนังสือสีโอรส มองชั้นวางของ

เงยหน้ามองตุ๊กตาที่ตั้งเรียงรายอยู่บนหัวเตียงด้วยความคิดถึง

มองรูปนับสิบรูปที่ติดอยู่ที่ประตู มองวิทยุสีำน้ำตาลเข้ม มองผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม หมอนข้าง

มองทุกอย่างที่คุ้นตาด้วยความสุข

แล้วค่อยๆลุกขึ้นนั่งเพื่อมองและจดจำทุกอย่างภายในห้องนี้ ..

ห้องที่เป็นของฉันจริงๆ :)

edit @ 2 Mar 2010 14:16:57 by GENTILLE :-)

ฉันเคยน้อยใจในสิ่งที่ตัวเองมี สถานภาพที่เป็น ความเป็นอยู่ทุกๆ วัน

แต่ละสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับฉัน ทุกครั้งที่ฉันจะต้องเผชิญกับปัญหา

ฉันรู้สึกน้อยใจ

ทำไมต้องเป็นฉันด้วย ?

 

ฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนนึงนะ

ฉันต้องมีสังคมของฉัน ต้องมีเพื่อน ฉันอยากเล่นสนุกเหมือนคนอื่น

ทำไมฉันจะต้องเป็นคนตัดสินใจ ต้องเป็นตัวกำหนดทุกอย่าง

ปัญหาในครอบครัวเหมือนจะหนักหนาเกินไป

ฉันรับเรื่องพวกนี้ไม่ไหวหรอก ..รับไม่ไหวจริงๆ

 

ภาพที่ฉันเห็น พ่อกับแม่ทะเลาะกัน ตบตี ด่าทอ สารพัด

เรื่องเล็กน้อยจนแทบจะใช้ตามองไม่เห็น กลายเป็นเรื่องใหญ่โตไม่มีที่สิ้นสุด

นี่หรอสิ่งที่ ' คนในครอบครัว ' ประพฤติต่อกัน ?

 

ฉันเติบโตมาบนวิจารณญาณของตัวเอง ฉันรู้อะไรถูก อะไรผิด

ชีวิตฉันดำเนินบนเส้นทางแห่งการตัดสินใจ และตอบคำถามที่เกิดขึ้นในชีวิต

แต่คำถามที่ำเฝ้าหาคำตอบอยู่ตลอดเวลา กลับเป็นคำถามที่ฉันไม่มีทางหาคำตอบได้เลย

.. เมื่อไหร่การเดินทางของฉันบนเส้นทางนี้

จะสิ้นสุดลงเสียที .. :-(

edit @ 28 Feb 2010 12:53:58 by GENTILLE :-)

 

                                หนังสือให้ยืมเรียน      ใช้หมุนเวียนอีกหลายปี

                          โปรดใช้ให้ดีๆ                     เงินภาษีพ่อแม่เรา

                                จงใช้ให้คุ้มค่า               หมั่นศึกษาอย่าดูเบา

                          สมองต้องขัดเกลา               จึงจะแจ่มเจิดปัญญา

                                 เก็บงำอย่าทำขาด        สมบัติชาติต้องรักษา

                          ผู้ประพฤติเหมาะจรรยา         อนาคตงดงามเทอญ  

edit @ 27 Dec 2009 15:44:23 by GENTILLE :-)